Robbin van Beek en Tim Roskam hebben in hun eerste schaaktoernooi allebei een beker gewonnen. Robbin toonde een sportieve toernooispeler te zijn en ontdekte ook nog dat hij goed kan snelschaken. De twee vrienden deden met de broers Peter en Thomas te Marvelde en Jippe Rossen mee aan het Brouwers jeugdtoernooi van schaakclub Pallas in Deventer. Er waren ruim honderd jeugdschakers, de meeste uit Deventer en Apeldoorn.

Alleen Jippe had toenooiervaring en speelde op een podium, min of meer een ereplaats dus, naast de hoofdgroep in de ook sterke A-groep. De andere jongens zaten in de groepen K (Robbin), L (Tim en Peter) en M (Thomas). Iedereen speelde zeven partijen van twee keer een kwartier. Wie snel klaar was, probeerde wat te leren van de andere partijen of ging lekker een spannend boek lezen.

Van de jonge garde zat Robbin in de sterkste groep. Na twee vlotte overwinningen ging hij waarschijnlijk even te makkelijk denken en verloor meteen. Toen hij later ontdekte dat de wedstrijdleider per ongeluk de winst voor hem had genoteerd, protesteerde hij en werd dat recht gezet. In de slotronde ging het nogmaals fout. Drie spelers eindigden zo op 5 uit 7 en moesten snelschaken in een driekampje. "Ik kan niet snelschaken", riep Robbin bij het begin. Om vervolgens beide tegenstanders in te maken. Gebrek aan kennis van de winstvoering met K+T tegen K gooide bijna roet in het eten, maar het lukte hem net op tijd die eenzame koning mat te zetten.


De twee groepswinnaars. Links Robbin van Beek en rechts Tim Roskam.
Vooral Robbin neemt zich duidelijk voor dat dit niet zijn laatste keer zal zijn.

Tim verloor in zijn groep maar één keer en werd ongedeeld eerste. Hij speelde een groep lager, maar ik had niet de indruk dat het niveau veel minder was. Ik herinner me een pot waarin hij heel secuur de voorsprong van een enkel pionnetje verzilverde, zoals sterke schakers dat ook doen. Peter en Thomas waren een beetje ongeduldig met hun zetten. Peter wist nog wel twee partijen te winnen en in de eerste pot bood hij remise aan in betere stelling, om zijn score veilig te stellen, denk ik. Thomas dacht in de eerste partijen per zet nooit langer na dan twee seconden. Toen hij begreep dat vijftien minuten meer dan genoeg is, ging het meteen fantastisch: vijf overwinningen op rij. Oh ja, hij speelde in een groep van acht.

Jippe Rossen had officieel de slechtste uitslag met 2 uit 7, maar treurde helemaaaaal niet. Een van de twee zeges behaalde hij tegen Ward Kiers, een jongen die met twee broers dag in dag uit schaakt en daardoor heel sterk is geworden. In het laatste toernooi in Terwolde, waar Jippe groep drie won, speelde Ward Kiers in de eerste groep. Maar deze keer won Jippe. Overtuigend, mag ik wel zeggen. Toen Ward geen andere stukken meer had dan zijn koning, had Jippe twee dames en twee torens om mee mat te zetten. Overkill noemen ze dat en Jippe kon er wel om lachen. Ik ook.

Gerard Bons

stap terug
terug