Voor eenieder die mij kent, weet dat mijn schaakspel erg verrassend kan zijn; vooral voor mijzelf. Ik kan in een partij meesterlijke zetten doen en even later de grootste blunder begaan.

Ik vrees vooral mezelf, wetende dat ik het kan, maar ook dat ik het af laat weten zonder dat ik daar controle over heb. Angsten kun je logisch beredeneren, maar worden daar niet minder van. Eerder meer als je die al jaren hebt. Deze kosten erg veel energie en nog meer om ze te overwinnen.

Belangrijk is in ieder geval: kleine stapjes en ervaren dat die angsten niet reëel zijn ondanks dat zij wel zo voelen. De Tavernebeker lag al een aantal keer binnen handbereik door goed te beginnen, maar op de cruciale momenten, waar ik het overduidelijk had kunnen winnen, alsnog weggaf.

Deze keer had ik aan remise genoeg. Met de vrees het alsnog weg te geven, was ik blij met deze positieve uitslag en dacht: "Zie wel, ik kan het wel". Met net genoeg vertrouwen winnen, is stap één. Voor de volle winst gaan, komt nog wel.

Bert Klomp

stap terug
terug