TWELLO. - De traditionele en vriendschappelijke schaaktweekamp Twello - Voorst is ook dit jaar in een klinkende overwinning van de Voorstenaren geëindigd (4-11). Op zich is dat niet zo verwonderlijk, want qua rating is men in Voorst duidelijk wat verder dan in Twello. Maar goed, dan moet je het wel waarmaken en dat bleek dinsdag geen probleem.

Het was een prima wedstrijd die tal van oude bekenden aan en prachtige schaaksituaties op het bord bracht. In de analyse bleek dat het vaak ook heel anders had kunnen lopen, maar dat blijft een van de aantrekkelijke kanten van schaken. Simpel en eenduidig is het allemaal niet.

Hieronder volgen uitslagen en van sommige partijen een korte typering. Op deze manier kunt u snel het resultaat van uw favoriet vinden. Tussen haakjes staat de KNSB-rating van mei 2009 vermeld.

Gerard Bons (1657) - Jeroen Bosch(1992) 0 - 1
Aan bord 1 kwam Gerard Bons tegen Jeroen Bosch slecht uit de opening en dat kwam hij niet te boven, zodat hij verloor. Toch maakte hij het Jeroen Bosch behoorlijk moeilijk met een koningsaanval, waarvoor hij twee paarden tegen een toren offerde. Het was zo spannend dat na afloop van de pot de halve Voorster schaakclub de partij ging analyseren.

Jos Barendregt (1910) - Rudy Bloemhard (2039) 1 - 0
Aan het 2e bord speelde Jos Barendregt met wit tegen Rudy Bloemhard van Voorst, die het witte 1. e2-e4 beantwoordde met een scherpe variant van de Pirc-opening, waarbij zwart met een vroeg b7-b5 het witte centrum onder druk zet. Dit resulteerde uiteindelijk in een scherpe stelling met een plus-pion voor zwart. Om verder te komen moest zwart evenwel onverantwoorde risico's nemen die hem op de 30e zet de dame kostten. Het eindspel had nog enkele finesses omdat wit met zijn inmiddels in het open veld kamperende witte koning eeuwig schaak, penningen en familieschaakjes door de zwarte stukken moest zien te vermijden. Uiteindelijk streek zwart op de 40e zet het vaandel omdat promotie van de witte pionnen niet meer te voorkomen was.

Carlo Buijvoets (1785)- Michiel Jansen (1893) 0 - 1
Aan bord 3 werd een harde strijd om de eer geleverd tussen Michiel Jansen (wit) en Carlo Buijvoets. In voorgaande reguliere partijen was nog nimmer een beslissing gevallen tussen hen beiden terwijl de Voorstenaar op papier toch duidelijk de sterkere is. Hij opende met e-4 en Carlo maakte er een Skandinaviër van. Toen Michiel op zet 14 een onverwachte paardmanoeuvre deed, had Carlo snel zijn antwoord klaar. Ook hij trok de teugels aan en stuurde zijn beide knollen naar het midden van het bord, tot grote schrik van Michiel die het hoofdschuddend aanzag. Na de partij vernamen we dat hij op dat moment naar zijn vader is gelopen met de mededeling: "Van mij moeten jullie het vanavond niet hebben." Toch altijd prettig dat er dan een schouder in de zaal is waarop... Carlo zag niet alleen aan de lichaamstaal van Michiel, maar ook aan de stelling op het bord dat hij de touwtjes in handen had. Echter, een logische opstoot in het centrum (e7-e5) op zet 21 bracht Carlo het tegenovergestelde van wat ermee beoogd werd. Michiel kreeg kansen en de damevleugel van Carlo liep gevaar. Toen korte tijd later Carlo ook nog eens te vroeg een pion op de b-lijn opspeelde om de witte c-pion aan te vallen, liep deze door naar c-6 en werd een machtige vrijpion. Carlo had een finesse in de stelling gemist waardoor hij de c-pion niet mocht nemen. Hij voerde daarna een verloren strijd die door Michiel met een fraaie slotcombinatie werd afgemaakt. Na zet 31 van wit streek Carlo de vlag.

Wobbe de Vries (1913) - Marcel Kraaijkamp (1903) 0 - 1
Het was een een franse afruilvariant, waarbij Wobbe (wit) slecht uit de opening kwam. Marcel had met zwart een plan met p-e7, ruilen van de loper via l-f5 en een lange rokade. Na 10 zetten had Marcel een stevig initiatief. Het lukte Wobbe echter dreigingen te pareren, en toen hij de remise-marge binnen bereik dacht te hebben, bood hij een afruil aan, waarbij hij in de nastoot een simpel pionverlies overzag en de stelling meteen hopeloos was.

Eddie Sander (1657) - Jacques Kuiper (1893) 0 - 1
Over deze partij valt in ieder geval te melden dat zelfs het inzetten van oranje balletschoenen geen garantie is voor winst.

Henk Casteel (1687) - Jeroen Nikkels (1779) ˝ - ˝
Henk Casteel speelde tegen Jeroen Nikkels een van zijn geliefde gambieten, maar kreeg niet het voordeel waar hij op had gehoopt. Nadat Henk Jeroen in het middenspel een dubbelpion bezorgd had en de torens van het bord waren verdwenen, werd tot remise besloten, omdat beide loperparen de cruciale velden bezetten.

Jan de Boer(1559) - Henk Bergsma (1718) 0 - 1
De partij die Jan tegen Henk speelde zal normaal gesproken het nieuws niet halen. Jan speelde een degelijke Hollandse partij, maar zijn tegenstander kwam met een nieuwe zet die Jan nog nergens tegen was gekomen.

Jan Bron (1541) - Joop Siderius (1697) 0 - 1

Piet Rusch (1502) - Henri Jansen (1670) 0 - 1
Henri opende met wit met e4. Piet antwoordde met c5. Op de 10e zet maakte Piet met f-5 de f-lijn open. Zijn paarden kwamen voor de koningsvleugel te staan en zijn lopers aan diezelfde kant bestreken het centrum en verhinderden voorwaartse paardenzetten. Na pionwinst op b-5, waar hij in de 16e zet met zijn paard sloeg, kreeg hij schaak met D-b3. Weg paard! Totaal niet gezien! Maar met zijn 2 extra pionnen had hij een sterke serie in het centrum en verhinderde hij vooralsnog de ontwikkeling van Henri. Toen Piet echter begon af te ruilen, kwamen zijn lijnen open en na 40 zetten moest hij het opgeven. Jammer van dat paard, maar daarna werd het toch een interessante partij.

Joop Groenenberg (1653) - Guido van Heuvelen (1623) 0 - 1

Gerard Hazelaar (1532) - Christiaan Makkink (1647) 0 - 1

Kees Kuijk (1471) - Jo Jansen (1329) 1 - 0
De partij tussen Kees Kuijk en Jo Jansen kende een goede opening van Jo met zwart. Gaandeweg echter kreeg Kees met wit de overhand en dat leidde tot een ambitieuze ruil van stukken in het middenspel. Die ruil pakte voor Kees niet helemaal goed uit en daardoor kreeg Jo met zwart en een pion minder weer tegenspel. Twee losse randpionnen tegen drie aaneengesloten pionnen bleek toch een ongelijke strijd. Zeker toen de combinatie van paard en toren ijzersterk bleek en zwart mat niet meer kon ontlopen.

Frits Frijlink (1443) - Joop Hendriksen (1546) ˝ - ˝

René Rouwhorst (1449) - Wilma Dolman (1087) 0 - 1
In de 12e zet vergat Rene een centrumpion te dekken, dus die werd door Wilma vakkundig van het bord gemept. Zijn stukken stonden actiever, waardoor hij de koningsvleugel bedreigde. Hij kwam een pion voor te staan, maar zag helaas niet dat hij een doorgebroken pion van Wilma moest slaan. Rene was teveel geconcentreerd op zijn eigen aanval en ondertussen was er ook weinig tijd meer over, de pion promoveerde en het was over en uit.

Tiedo Klarenbeek (1374) - Hannie Kempink (1107) 1 - 0



Kees Kuijk

stap terug
terug