"Ik heb een paar vragen", zei Jos Barendregt na afloop van de partij Klomp-Bons, 0-1. Hij was vooral kritisch over de winstvoering. Onze elo-aanvoerder analyseert graag en overal, wat leerzaam is en soms bijna ontmoedigend. Daarom doe ik graag kond van die keer op 17 november dat hij degene was die zich vergiste. Helaas, niet in een onderlinge partij.

Bert Klomp - Gerard Bons, 7-11-09
(staat volledig in de partijendatabase van deze site)

1.e4 c5
2.f4
Hier botsten onze meningen al. Wordt vaker gespeeld en is niet inferieur, verzekerde Jos. Nou, ik hou wel van een snelle uitval met de f-pion en heb dit ook wel eens geprobeerd, maar dat bekwam me zo vroeg in de siciliaan slecht. Mijns inziens een loze opmars in een lege ruimte. In het koningsgambiet (1. e4 e5, 2 f4) ontstaat direct een spanning, die zwart niet kan ontlopen. Nu wel. Fritz 11 geeft het in de siciliaan gebruikelijke 2. Pf3 een plusscore voor wit van 0,3, terwijl na 2. f4 ongeveer 0,0 in de analyse staat, wat laag na de tweede witte zet.

2..... e6
3.Pf3 Pc6
4.c3
Hier waren Bert, Jos en ik eenstemmig: Veel te passief, zeker na die aanvallende tweede zet. Zwart kan zich nu snel op de damevleugel manifesteren en daarna op het hele bord. Gewoon ontwikkelen met 4.Pc3, adviseert Fritz aan wit.

4...... d5
5.e5 Ld7
6.d4 Db6
7.b3 cxd4
8.cxd4 Lb4+
Hier is het al bedroevend: zeven pionzetten en slechts een enkel stuk ontwikkeld, terwijl zwart er al vier in het spel bracht. Verlies van pion d4 dreigt, wat alleen is te pareren met een koningszet. Dat vindt Fritz ook.

9.Kf2 Ph6
10.a3

En hier had zwart in de diagramstelling meteen moeten toeslaan, opperde Jos, met 10...... Pxd4 11.Pxd4 Lc5 12. Le3 Pg4 . Laat ik toegeven dat ik tijdens de pot minstens tien minuten aan die zet besteedde. Mijn hand zweefde al bijna boven het paard om op d4 te slaan, om nog net op tijd te zien dat zwart zijn prachtige vroege overwicht hartstikke zal verknallen wegens 13 Kf3, Pxe3, 14 Kxe3. Het witte paard blijft precies voldoende verdedigd met de zwaarste stukken van het bord. Zwart kan er geen derde aanvaller bij halen en blijft het stuk achter. Fritz zag ook nog 13. Dxg4 Lxd4 14. De2, maar ja, de computer ziet zo allemachtig veel, zoals we dadelijk gaan ontdekken.

10...... Le7
Nadat ik zoveel tijd had verspild aan dat foute stukoffer kreeg ik dat welbekende goede gevoel bij deze zet. Het leidt een snelle aanval op de andere vleugel in en mijn intuďtie voorspelde al een mooie rol voor deze loper op g5 of h4

11.h3 f6
12.b4 fxe5
13.fxe5 Pf5
14.Lb2 0-0
15.Kg1 Pg3
16.Th2

En nu staat niet alleen pion d4 gepend, maar ook paard f3. Wegens ..... Txf1 als het dier toch de kluister afwerpt. Ik kon dus kiezen tussen slaan op e5 en de loper naar g5 sturen en koos voor het laatste. Voordat ik de niet op het bord getoonde schoonheid van de laatste manoeuvre laat zien eerst nog het commentaar van Jos: "Met 16 ...... Pe5 had zwart een belangrijke centrumpion gewonnen." Ik wierp tegen dat wit dan los komt met 17. Pbd2 en zwart niet veel meer bereikt. Deze keer zei mijn instinct in luttele seconden dat dat e-pionnentje een te magere oogst was, teveel ‘stap drie’ van het jeugdschaak. De suggestie van Jos levert een 3,0 Fritz-score op, maar 16..... Lg5 = 7,0 waard, ongeveer een toren aan stellingvoordeel.

16...... Lg5
17.De1

17...... Lf4??!!
Dit gaat de kwaliteit winnen, maar geniet en huiver nu van de voortzetting die Fritz weer eens direct zag: 17...... Pxd4!! 18 Lxd4 Dxd4!! 19 Pxd4 kan niet wegens 19...... Lf3+ en mat op de volgende zet. Het paard heeft een kluister van lood. Het enige alternatief is 19. Df2 Le3 en dat verliest de dame. Even slikte ik toen Fritz dit presenteerde, maar ik heb geen zin om te treuren na het missen van deze bliksembeslissing met een fraaie ‘dameschijnoffer’. Het digitale brein heeft er weer eens op gewezen hoe we in zo’n klein woud van penningen, lijnruimingen en batterijen meer moeten zoeken naar zulke juweeltjes van combinaties.

18.Ld3 Pf5
19.Lxf5 Lxh2+
20.Kxh2 Txf5
En hierna volgden nog twintig zetten en had ik het met die kwaliteit voorsprong niet eens zo makkelijk. Tot een loos stukoffer, wat je kunt zien in de partijendatabase. Maar ook zonder die fout moest zwart bij correct spel in zestig zetten winen. Ach, ik heb die altijd gevaarlijke Bert Klomp verslagen, ook in de analyse met Jos erbij. Ik kan niet nalaten nog een keer terug te komen op zijn suggestie in de tweede diagramstelling. 16...... Pe5 noem ik gewoon simplisme.


Gerard Bons.

stap terug
terug