In het open Deventer Kampioenschap keek in de eerste ronde in de partij Gerard Bons - Max Merza tegen de stelling van diagram 1 aan.

Loper c4 is ingesloten. Ik baalde omdat ik bij de vorige zet 1. De2-g2 had gespeeld, terwijl ik met 1. a4 of 1. a3 de loper had beveiligd. Waarna wit met drie actieve stukken voor een toren hartstikke gewonnen staat. Gelukkig zag ik een leuke tegenaanval met:

2. Pg3e4; b5xc4???

Veel en veel te snel gespeeld. Na 2. ... Kg8-h8 houdt wit winnend voordeel met 3. Dg5 b5xc4 4 Pf6 Dc6 5. Pxd8 en wit blijft stuk tegen pion voor, maar moet nog oppassen. Verder betwijfel ik of ik die actieve damezet naar g5 achter het bord had ontdekt. Ik heb Fritz niet geraadpleegd (ik ken alleen de besturing vanuit beginstand een beetje) en bij de analyse onderzocht ik aanvankelijk alleen maar 3. Lh6 Tg8 en 3. Pc5 Dc6. Die leveren alleen maar meer problemen op.

3, Pe4-f6+

Ik genoot. Dit heet familieschaak, maar ik heb een mooiere uitdrukking bedacht: een drietandige vork. Eigenlijk is de tand die de toren dreigt te spietsen hier van geen belang, maar het vocabulaire van onze sport is zo bescheiden.

Nou is die partij toch remise geworden. Althans, in de toernooilijsten, want na opgave van zwart noteerde ik toch - . Zelfbestraffing mag je dit noemen, want ...

Vlak na het begin van de partij rinkelde mijn mobiele telefoon. Ik ben van een generatie die in zijn vrije tijd zelden wordt gebeld. Mobiel dus, want de telefoon thuis gaat vaak genoeg. Wat een ellende, want daar moet je altijd voor opstaan. Nee, de jeugd begrijpt wel het voordeel van de mobiel.

Onder de leeftijdgenoten in familie- en vriendenkring mag ik mezelf uniek noemen, omdat daar een ingeschakelde mobiel een zeldzaamheid is. Op de club ben ik minstens tien keer vergeten het ding uit te zetten, maar dat geeft niks. Ik wordt toch nagenoeg nooit gebeld, althans, mobiel.

Behalve donderdag, toen ik me gast voelde in een toernooi in mijn eigen stad. Laat dat ding zijn deun horen met een volume dat in de schaakzaal een misthoorn benaderde. Want ja, dat heb ik natuurlijk nooit bijgesteld. Mij te moeilijk.

"Had je dr last van?" vroeg ik. Domme vraag, want Potje Schaak is een uiterst relaxed gebeuren en de hele zaal zat te grinniken toen ik met een rooie kop wegliep. Het ging trouwens om een behoorlijk belangrijke mededeling: Mijn tennisracket was opnieuw bespannen, uiterst important omdat ik de volgende dag moest spelen.

Maar een waardeloos feit tijdens een schaakpartij. Die gne bracht me tot die beleefde vraag aan Max.

Hij had er last gehad, zei ie. Ik had de indruk dat dit voor slechts twee toernooideelnemers gold. Toch heb ik maar de - op het formulier gezet.

En daarna de wedstrijdleider beknord, wat verschrikkelijk moeilijk is als hij Gorrit Smit heet. Maar ja, al is het niet meer verplicht mee te delen dat roken in de zaal taboe is (inmiddels totaal ingeburgerd) het blijkt nog steeds nodig de vermoeiden, dromerigen en vergeetachtigen onder ons te manen als het om het mobieltje gaat.

En ik heb zelf de meeste last van gehad van dat stomme muziekje.


Gerard Bons

PS. Stand na twee ronden staat op de site van Pallas.

Let op de koppositie van onze Voorstenaar Michiel Jansen, met op achterstand Gerard Bons, Ren Rouwhorst en Eddie Sander. Hij komt terug zeker terug en als dat niet lukt verklap ik alvast dat hij beter biljart dan ik. Want dat kan ook nog na afloop van Potje Schaak, ook daarom een aanrader.

Namens Gorrit roep ik jullie op je nog in te schrijven.

Potje Schaak gaat over negen partijen op vijf donderdagen, per partij 50 min. per speler, dus twee potjes op een donderdagavond. Met de in juni sympathieke regeling dat je vier keer een bye = remise kan krijgen. Velen gebruiken dit om elke avond maar n partij te spelen. Wie aanstaande donderdag nog aanhaakt, kan dan nog steeds een avond of twee halve avonden verzuimen. Meer informatie staat op onze toernooipagina.

stap terug
terug