Clubgenoten,

In de volgende ledenvergadering ga ik jullie toestemming vragen om cameraregistratie van partijen toe te staan, ter vervanging van annotatie. Niet met gezwaai van een mobieltje boven het bord, wat voor beide spelers vermoeiend kan zijn.


Dit kiekje bracht me op een beter idee. Ik Ďschootí de foto vanuit de heup, bij wijze van spreken. Het leerde dat je een bord niet gehaast moet vereeuwigen. Met een klok op nul gaat het hier duidelijk om een analyse, maar wat schuilt nog achter en in de handen van Jan de Boer en Henk Casteel? Henk heeft met zwart ongetwijfeld een dame geraapt, wellicht in de handpalm gedrukt, anders was deze stand de moeite van het analyseren niet waard.

Zelfs Henk kan zich het fijne van de analyses niet herinneren, maar dat doet er niet toe. Ondanks de waardeloze kwaliteit van dit plaatje bracht het mij op enkele aardige ideeŽn.

Ik vind dit een mooi perspectief voor de toekomst. Als beginidee en nog lang niet ideaal. Integendeel, een passant kan de stoel toucheren en in tijdnood of bij snelschaken dreigt een pijnlijke aanvaring van vingerkootjes als je met alle aandacht voor de stelling gehaast die kantelknop wil indrukken. Een speler kan zelfs de voorste poot omstoten. Sportief bezien is daar nog het bezwaar dat die statiefpoot een visuele hinderpaal is, het zicht op de tijd van de tegenstander ontneemt. Nou ja, die gekunstelde opstelling is gewoon het meest fotogeniek om aandacht voor mijn voorstel te trekken.

Ik wil mijn partijen fotograferen vanaf een statief naast me. Op een brede of een der ronde tafels in de Taverne-zaal, desnoods met uitgeschoven poten tussen twee kleine tafels. Details, maar toch om rekening mee te houden omdat uiteraard alle leden dit recht moeten krijgen. Dat vergt ruimte

Toekomstmogelijkheden: Een aan de tafelrand geklemd statief, vederlicht dankzij een webcam, de camera op afstand laten klikken, een automatische klik bij elke beweging op het bord, video bij snelschaken, noem maar op. Wellicht hier en daar al in de professionele toernooipraktijk toegepast, maar niet als vervanging van de notatieplicht.

Het lijkt me net zoín mooie vernieuwing als het randomschaken. Mijn idee is prettig voor kids, andere beginnelingen en notatieklungels. Waar het idee van Bobby Fisher complicerend is, maakt fotografische annotatie onze denksport comfortabeler en toegankelijker zonder een grein te veranderen aan de (denk)sportieve kanten.

Overigens wil ik nog wat kwijt over de in het statief gevangen klok en de stelling. Komt nog.

Gerard Bons


stap terug
terug