Die klok achter de voorpoot van het statief (vorig clubblad) was niet zomaar een klok, maar een gesponsord exemplaar. Het naamplaatje was in dat verhaal bijzaak en bovendien onleesbaar.

De sponsors verdienen het dat hun bijdragen aan de club een keer hoofdzaak zijn. Al is het niet noodzakelijk alle klokken te laten zien. Dat leidt tot ‘visuele verdrinking’ van de naamplaatjes in het blauw, is bovendien zonde van de site-capaciteit. Daarom sneed ik in de drie andere flink wat overbodige pixels weg, een der weinige wonderen van de binaire wereld die ik een beetje beheers.

Ik heb de klokken nu thuis en slaap er bijna niet van. Dinsdag kan ik ze gelukkig weer meenemen. Het lijkt me stijlvol ze alle te gebruiken voor de eindstrijd om de Tavernebeker.

Gerard Bons



stap terug
terug