Misschien is vriendschapsschaak een beter woord wat ik in Terwolde waarnam, maar de kop hierboven allitereert zo lekker.

Ooit had ik veel waardering voor doorgeefschaak. Vanwege de schaaktechnische prikkeling, maar vooral het sociale karakter stond me wel aan. "Ik vind gewoon schaken al moeilijk genoeg" mijmerde menige clubgenoot bij pogingen deze prins van ons koninklijke spel te introduceren op onze club.

Bij de tweede zoon, randomschaak, lukte het beter. We zien wel of het een traditie wordt om twee keer per jaar na de ledenvergadering randomschaak te spelen, maar het begin is er.

Zo ver zal het nooit komen bij een kleine prins, die ik nu doop als ‘sociaalschaak’. Samen achter één bord een partijtje spelen en om de beurt zetten. Geweldig voor de teambuilding, je kunt met 2 x 10 een partijtje spelen (negen zetten wachten, gaaaaap)


De Tukkers Thomas Beerdsen (Feyenoord-shirt, tweede in de A-groep) en Simon Elgersman (ook A) zetten in Terwolde samen een geinige pot neer, waarvan een half dozijn toeschouwers genoot, maar het peil? Ze hadden moeten verliezen van een alleen spelende streekgenoot uit de B-groep (derde, Yannic Husers, die in FC Twente-shirt zijn voetbalsympathie duidelijk maakte).

"Wij wilden die knul aanpakken", vertelde het duo na afloop. Mislukte ondanks (of juist door) de samenwerking. De twee overlegden, maar leden in elk geval schaaktechnisch een nederlaag toen de eenzame schaakgladiator met T+K tegen K door zijn vlag ging. Al sluit ik niet uit dat ik e.e.a. door de lens (op het mobielschermpje dus) niet goed volgde


Schaken blijft toch een sport voor solisten, zelfs in teamverband. Lollig was het wel omdat in het beperkte licht de camera de snelheid van de zetten niet kon bijhouden.

Gerard Bons.

stap terug
terug