Nog niet wetende welk geschenk onze club ten deel zou vallen, schafte ik vrijdag twee flesjes koffielikeur aan. Aardigheidjes voor het avondje random.

Ik heb overwogen ze als banaliteiten thuis te laten. Zo voelde ik het toen ik over de schenking van Janiska de Wolde las. Nou ja, het leven, het schaken, ook het halfjaarlijkse random, gaat gewoon door.

Ik denk wel aan een systeem van ratingprijzen. Ik heb nog geen idee waar ik de grens trek, maar de besten, onder andere ikzelf, kunnen best puur om de eer spelen. Liefst zie ik het kwartet, dat vorig jaar niet meedeed, erbij. Daarom is het tweede flesje voor de beste onder de nieuwe deelnemers, wel onder de middenmoot- van de ranglijst.

En ook zonder prijs voor de gezelligste deelnemer kan het best weer lollig worden. Laten we wel goed opletten op dat speciale glaswerk.

Tot dinsdag.


Gerard Bons

stap terug
terug