Soms zie je pas thuis hoe lollig een partij is geweest.

Gemaakt in het schemerlamplicht van Kriebelz op 22-7-15. Dit schimmige beeld is de finale van de niet genoteerde pot Sander-Bons. Rechts een duidelijk diagram. Geen snelschaak, 2 x 1 uur 20 min.

Kg4 – Ta1+ – Th1 # is een smakelijke matdreiging, wat een loperoffer waard lijkt. Maar niet meteen omdat wit na 1 … Kg4 2 Txe7 het mat op e1 pareert. Direct 1. … Ta1+ 2. Lc1 schiet ook niet op, meende ik, en speelde een plaagzet.

1 … Lb4

Je kunt er over discussiëren of dit een offer is. Giftiger kan een stuk niet zijn, zoals in het partijverloop bleek. Wit verliest bovendien e1 als blokkadeveld, maar kan zich redden op een ander: 2 Tc8, Ta1+ 3 Tc1 Ta4. Blijft gunstig voor zwart, volgens schaakprogramma Tarrasch -2,5 pionpunt, vooral omdat het zwarte initiatief beklijft.

Overigens, terug naar de basisstelling (rechtsboven): Tarrasch prefereert het door mij afgewezen bloedeloze 1. … Ta1+, waarbij in een miljoen berekeningen per seconde is geconcludeerd dat de penning op c1 een fractie irritanter (0,2 punt) voor wit is dan mijn loperzet.

(Ik meld dit maar om gezeur over de kwaliteit van mijn analyse voor te zijn. In die computerloze tijden hadden we dit niet eens geweten. Modale clubpartijen worden nu ‘doodgeanalyseerd’ met Fritz, Tarrasch en hun maatjes. Leerzaam, maar kan ook veel plezier vergallen. Zien we daarom zo weinig eigen analyses in ons clubblad?)

Afijn, in tijdnood overzag Eddy Te8 – c8 – c1. Ik evenmin, maar de essentie van de loperzet ontging hem ook.

2. Pxb4 Ta1+
3. Kh2

3. … Kg4.
0 - 1

Een genoeglijke slotstelling voor de winnaar, want …
- Praktisch bezien zet de zwarte koning zijn collega mat. 4. … Th1# is een formaliteit. Niet echt uitzonderlijk dat de koning midden op het bord meespeelt, maar meestal in nog verder gedecimeerde eindspelen.
- Grappig dat in de slotzet de koning de loper op f4 mag (zelfs moet) negeren.
- Geen overbodige zwarte stukken op het bord (want in analyses zijn pionnen geen stukken). Dat de klus geklaard is met de laatste T + L vergroot de schaak-esthetiek.
- Nog drie witte stukken, maar allemaal decoratie. Het jargon van de populairste wereldsport ken een nog leukere frase: Uit elkaar gespeeld. Vooral dat paard.

Ik weefde al enige relativering in mijn visies. Vlak voordat ik al deze spelvreugde naar webmaster Henk Casteel mailde, bedacht ik nog een nuancering: In toernooien met een schoonheidsprijs wordt nooit een partij met een blunder gelauwerd.

Oké hoor, ik zie er daarom van af mijn overwinningsroes in de overtreffende trap te beschrijven, maar ga me echt niet schamen voor de fout van een tegenstander. Met het loperoffer en de slotstelling vind ik dat schaakschoonheid van niveau is bereikt.


Gerard Bons



stap terug
terug