TWELLO. – Onderschatte het eerste team van de Twellose Schaakclub zijn tegenstander Ons Genoegen uit Almen of ligt het niveau van de Almenaren hoger dan hun rating doet vermoeden? Het op papier veel sterkere Twello had de grootst mogelijke moeite om de punten in eigen huis te houden. De Twellonaren kwamen sterk uit de opening, maar daarna zakte bij de meesten de boel in.

Eeuwig schaak
Aan het eerste bord speelde Jos Barendregt een korte felle partij met wederzijds matdreigingen. De partij eindigde in remise toen Barendregt eeuwig schaak moest maken om mat te pareren. De enige die zijn tegenstander van begin tot eind onderdruk hield was aan het zesde bord Kees Kuijk. Hij verschafte zich een grote ontwikkelingsvoorsprong en toen zijn tegenspeler eindelijk initiatief toonde, strafte Kuijk dit af met mat (1˝-˝).

Voordeel verdampt
Jan de Boer zag aan bord vijf na een goede opening zijn voordeel verdampen na een beroerd gespeeld middenspel. Met een toren achterstand speelde De Boer een kansloos eindspel. Naast De Boer speelde Henk Casteel na een sterke opening eveneens een slecht middenspel. Maar met een valletje waarbij hij de dame veroverde, haalde hij toch het punt binnen (2˝-1˝).


Kees Kuijk vond rust in een kopje thee!               (foto Ruud Merza)


Donkere wolken hangen boven Gerard Bons!               (foto Ruud Merza)

Winnende combinatie
Aan bord twee en drie zag het er niet goed uit. Gerard Bons stond op verlies en de stelling van Wobbe de Vries neigde naar remise. Bons verspeelde na een vlammende opening ook al zijn opgebouwde voordeel en betitelde zichzelf na afloop als “kampioen verprutsen” (2˝-2˝). Alle hoop bij de TSC was nu gevestigd op De Vries. Met weinig tijd op de klok vond hij tot opluchting van zijn medespelers een combinatie waarmee hij een stuk won en de winst binnenhaalde (3˝-2˝).


Henk Casteel

stap terug
terug