Vanwege de stilte in het digitale clubblad leek het me een leuk idee om even een update te geven over mijn schaakleven in Groningen ?

Wanneer je denkt aan een schaakclub, beeld je je vaak een stel oude mannen in die in een zeer rustige denkzaal op een doordeweekse avond links en rechts wat hout schuiven. Deze heren zijn zeer ontsteld bij gesprekken rond de borden en kijken dan fronsend naar het vergrijzende publiek. De Twellose Schaakclub doet hier rustig aan mee, onder meer bewezen door een goed artikel van Gerard Bons, maar dit is juist deel van de sfeer van het schaken. Het is een denksport en daar is stilte voor nodig. Dat dit bij SISSA niet zo is, heb ik in het vorige artikeltje al verteld. We verliezen in de NOSBO waarschijnlijk zelfs het kampioenschap omdat ik in de eerste externe ronde speelde in het café, onnodig werd afgeleid, en zo dus verloor. Maar dit terzijde.

Waar ik door werd geďnspireerd om dit artikel te schrijven is het clubgevoel. Het kan jullie ontgaan zijn, maar afgelopen zaterdag had SISSA 1 dé kans om kampioen te worden in de meesterklasse. Deze 2 april stond bij velen al weken in de agenda en voor het eerst merkte ik dat SISSA meer een echte vereniging is waar de leden toevallig allemaal kunnen schaken. De dag begon met een brunch waar de leden van 1 rustig aanschoven bij het publiek en gewoon gesprekken aangingen. Van tevoren was de sfeer dus al goed. Bij de partijen zelf werd fantastisch livecommentaar verzorgd door 2 spelers van SISSA en ook dit werd goed bezocht. Een van de commentatoren was een oude bekende van Twello, Koen Lambrechts. Ondanks de ontnuchterende uitslag (we verloren 4-6 tegen de directe concurrent) was het een geweldige dag waar veel leden de hele dag in het denksportcentrum zijn gebleven om alles van dichtbij te volgen, zelf wat te vluggeren en bij te dragen aan de sfeer.

Het blijft me ook verrassen hoe aardig en beleefd grootmeesters zijn. Zo kon het dat ik rustig een gesprekje met David Navara (!) aanknoopte na zijn partij, en na het goed bezochte en goed verzorgde avondeten, in café Atlantis een hele tijd met Gawain Jones heb gepraat. Hoewel het geen feest was voor een kampioenschap, was de sfeer geweldig. SISSA verloor dus de slag én de oorlog, maar tot half vijf ’s ochtends werd er nog leuk gevluggerd en gespeeld om dropshotjes. Hierdoor leek het allemaal zo erg niet, sterker nog, het werd zelfs heel erg gezellig ? Dit is natuurlijk allemaal atypisch voor een schaakclub, maar je zou het bijna niet anders meer willen zodra je eenmaal bekomen bent van de cultuurshock.

Hoewel het schaken zelf een deceptie was die eindigde in een spreekwoordelijke en letterlijke kater, was het ook een onvergetelijke dag bij de leukste, raarste en gezelligste schaakclub die ik ken.


Jorik Jonker

PS Aanstaande zaterdag is het NK snelschaken voor teams in Groningen. Ook dit belooft een leuke dag te worden, dus kom gezellig met een viertal naar het noorden toe!



stap terug
terug