Vier keer speelde Henk niet, terwijl hij volgens mij alle avonden indeelde. In elk geval herinner ik me twee keer dat hij alleen toekeek op andere borden, zichzelf tegen bye liet spelen. Deze zelfopoffering vind ik tof. Ooit stelde ik mezelf beschikbaar, maar Henk weigerde tot nu toe. Het aanbod is bij deze ingetrokken, bedenk me nu dat mijn fietstocht naar Terwolde langer duurt (zelfs met trapondersteuning) dan de zijne.

Toen wij tegen elkaar moesten deed me dat om twee redenen deugd: Altijd roaring omdat wij allebei complicaties prefereren boven strategisch gepiel. Bovendien had Henk nu dus een partij.

Wit aan zet. Plus-pion voor zwart, maar dit komt voort uit een type stelling dat een wereldkampioen ooit schetste met ‘sla nooit op b2, ook niet als het goed is’.

1. Ta1-b1; a7-a6??

Nergens voor nodig. De kluit stukken is intimiderend, maar niet gevaarlijk genoeg. Simpel de loper naar g7 en rokeren is gewenst, wat Fritz 11 bevestigt; en dan nog steeds voldoende ontwikkelingsvoordeel ziet voor het pionoffer.







2. Le3-b6!
Au! Wat een oenige damevangst. Alleen verder compliceren gaf nog een kansje.
2. …… Lc8 – g4

Met de simplistische hoop op 3. f2-f3; Da5xb6+. Zag Henk wel, maar hij zag ook af van 3. Lxa5; Dxd1 4 Ld5xc6+ bxc6 5. Pb5-c7+. Leidt tot een volle toren tegen drie pionnen op of bij de startlijn, die bij goed spel geen kans maken de overkant te halen.

Henk verlengde de pot met iets anders, won wel een toren, maar minder renderend. Ergens rommelde ik een stuk terug. Sorry, niet gefotografeerd, teveel kan ten koste van de concentratie gaan.








Toen kwam er een overtuigende rechtzetting. Bijna bij kaarslicht en in vliegende tijdnood, wit aan zet.





                                            1. Ke2-d3 (!!!); cxd4
                                            2. cxd4+ ; Ke5-e6
                                            3. d4-d5+ ; Ke6-e5
                                            4. f3-f4#





In tegenstelling tot die middenspelcombinatie, dankzij een blunder, maakt Henk het hier af met een prachtige sleutelzet. Zonder acht te slaan op de paarden dekt de koning op d3 de e-pion als kern van een matnet. Fritz liet in het diagram het witte paard naar c2 vluchten, wat ook wint maar niet zo mooi. Er is een maas, maar die kost veel teveel: 1 …. g5 2. f4+ gxf4 3. Pf3+ Ke6 4. gxf5 Pe5+ 5 fxe5 ; Lxe5 6 Txe7+. Nog geen mat, toch afgelopen.


Ik heb deze keer ook de speler boven de stellingen vereeuwigd, De zomerse uitmonstering toont een (fysiek) sportief verleden; regelmatige lezers van mijn clubbladbijdragen weten inmiddels dat ik dat bij een goede aanleiding graag aandacht geef. Henk voetbalde, maar achter en vooral op het bord leek hij meer een worstelaar-op-leeftijd. Ik kon nog glippen uit een houdgreep, maar niet uit die verwurging.


Gerard Bons




stap terug
terug