"Dat maken we zelf wel uit", reageerde een achterblijver toen ik in de laatste clubavond van 2017 opriep tot attentie voor de ogen. Voor zijn eruditie een verrassend gebruik van de platte variant op "waar bemoei je je mee?"

(?) "Met mezelf. Als één van jullie het zicht verliest, kan IK niet meer met hem schaken." (?)

Weet het wel, zo hoort het bij geintjes. Maar ik ben Eddy niet, ging even serieus praten. Coen vertelde dat hij de jaarwisseling ging doorbrengen in een vuurwerkvrije omgeving. Kijk dat noem ik stijl: een grap over mijn advies terwijl hij dat al had opgevolgd.

Ik wens iedereen het beste toe in 2018, vooral optimale ogen in onze denksport. Daarom maan ik nu al: Gebruik een schutbril of zoek ook een knalvrij verblijf in de jaarwisseling ‘18/’19. Hoed u voor de zwiepende tak, vuistslag, te spetterend kokkerellen, knoeiend onder een dakgoot kwasten, noem maar op. Vooral de half-handige klusser moet oppassen met de haakse slijptol.

Gelukkig loopt het met veel oogletsels uiteindelijk goed (genoeg) af. Heb ik zelf ervaren bij een kloterige aandoening-zonder-duidelijke-oorzaak. (Zodat ik zelf wel uitmaak hoeveel aandacht ik aan de kijkers van anderen besteed.) Niet helemaal hersteld, als een clublid een zwaardere oogschade krijgt, wens ik hem volledige genezing toe. Gun zelfs een zege op mij bij wie de ogen door het oog van de naald zijn gekropen.



Dit is een maandelijkse clubbladcolumn.

In zijn eerste schaakleven was de schrijver van 1978 tot 1986 redacteur en columnist van Groothoofdstuk, clubblad van de Dordtse SC Groothoofd. De club werd vernoemd naar de monumentale kade in Dordrecht, waar in 2015 de eerste koningsdag begon met een vlootschouw. In de hoop dat ze prikkelt is de buitenissige naam van kaai en club hier hergebruikt.

stap terug
terug