Eerste erelid

In het historisch overzicht mag een interview met ons erelid de heer Elfrink niet ontbreken. Het interview werd in 1995 afgenomen door de heren Piet Rusch, Henk Onijs en Marc Pallada. De heer Elfrink werd kort na de oprichting lid en was ten tijde van het interview 85 jaar. Hij overleed in maart 2005 op 94-jarige leeftijd.

Smakelijke verhalen
Het is mooi weer, het herfstzonnetje schijnt. De heren Rusch, Onijs en Pallada staan op het punt een bezoek te brengen aan de heer B.J. Elfrink, het erelid van de Twellose Schaakclub. Hij zou de ideale grootvader zijn. Een zachtaardig baasje, dat smakelijk kan vertellen over zijn wederwaardigheden aan het bord met de 64 velden. De ontvangst bij de reeds 85-jarige heer Elfrink, die samen met zijn vrouw nog in goede gezondheid verkeren, is zeer hartelijk.


De heer Elfrink onderricht thuis Tim Stevens; destijds het jongste schaaklid.

Foutief onderwezen
De eerste grondbeginselen van het schaakspel leerde de heer Elfrink van een kameraad. Echter na enige jaren kwam de heer Elfrink tot de conclusie dat deze hem foutief had onderwezen. Hij ontwikkelde zichzelf door zelfwerkzaamheid en eindeloos gepuzzel (de schaakpuzzels van de heer De Feyter in de Deventer-Courant) tot een sterke speler. Hij vertelt: "Ik heb zelf een schaakbord en schaakstukken gemaakt van karton, kurk en hout. In het begin wist ik helemaal niet wat Pc3 betekende, maar ik ben daar geleidelijk achter gekomen."

Ballotage
In 1935 was schaken nog een sport voor welgestelden, nieuwe leden werden toen nog geballoteerd. De huisschilder Elfrink durfde zich na de oprichting van de schaakclub niet onmiddellijk als lid aan te melden. Maar op een dag was Elfrink aan het schilderen voor Klaas Compagne, een kleermaker die reeds lid was van de Twellose Schaakclub. Zij raakten in gesprek over het schaakspel en van het een kwam het ander. Op een zaterdag zou hij bij Klaas komen schaken. Die zaterdag won hij twee maal en in 1939 werd hij lid van de club.

Bedenkelijk niveau
Reeds de eerste schaakavond op de club was een bijzonder verhaal. "Er werd gevraagd tegen wie ik wilde spelen. Ik mocht kiezen, nummer 1, 2 of 3. Ik speelde tegen nummer 1. Ik was van mening dat ik uiteindelijk tegen iedereen eens moest spelen, tegen wie je begint maakt dan ook niets uit. De nummer 1 bleek de heer Dommerholt te zijn, de kampioen van het voorgaande seizoen. Deze partij won ik en nog vele daarna. Ik kwam er al snel achter dat het speelniveau van de leden niet overdreven hoog was.
In de beginperiode speelden we vaak vriendschappelijke partijen tegen clubs uit de omgeving. Ik kan mij herinneren dat lang geleden ons clublid Van der Hoogte, die overigens ook kleermaker was, zijn toren vanuit de hoek over de diagonaal van het bord voor de koning van de tegenstander zette, zoals een loper placht te doen en 'Schaak' zei. Zijn tegenstander stond schaakmat en gaf op. Ik was stomverbaasd, maar dacht op dat moment slechts aan dat gewonnen punt."

Beginjaren
De heer Elfrink is jarenlang een verdienstelijk schaker geweest. "In mijn beginjaren had ik het weleens moeilijk met een verloren partij. Het tegen je verlies kunnen, is echt iets wat ik heb moeten leren. Ik wil altijd winnen."

Elfrink - Rusch 1-0
Enigszins plagend kan hij het vervolgens niet laten om ons de eerste partij tegen Piet Rusch te laten zien. Meerdere malen werd hij clubkampioen. Daarnaast heeft hij een aantal jaren schaakles gegeven. In 1984 werd de heer Elfrink het winnen beu en stopte hij met spelen van wedstrijden.

De analyse
Toch is de heer Elfrink nog iedere dag met schaken bezig. Hij schaakt niet tegen de computer, "dat vind ik maar niks", maar hij speelt zijn oude partijen na en analyseert ze. Daarnaast leest hij de schaakartikelen in de krant en Schakend Nederland het blad van de Kon. Ned. Schaakbond. Hij zegt met volle overtuiging: "Het schaken houdt me jong".

stap terug
terug